Belgia — Senegal: nieoczywisty faworyt z konkretnym planem
Mecz 1/16 finału mundialu zapowiada się jak typowy pojedynek wyżej notowanego faworyta z groźnym outsiderem. Ale w rzeczywistości Senegal wcale nie jest bez szans — tyle że jego największe atuty leżą w ofensywie, a nie w tyłach. Problem w tym, że to właśnie defensywa Lwów Teangi została poważnie osłabiona przed pierwszym gwizdkiem.
Defensywny kłopot Senegalu
Brak Edouarda Mendy'ego to nie jest zwykła rotacja. Podstawowy bramkarz wrócił do klubu na leczenie kontuzji kolana, a na jego miejsce wskakuje Mory Diaw — zawodnik o sporym doświadczeniu, ale bez tego samego autorytetu w polu karnym. Jeszcze większym zaskoczeniem jest brak Kalidou Koulibaly'ego w wyjściowym składzie.
Kapitan i lider obrony pozostaje na ławce, a choć nie potwierdzono urazu, to decyzja Pape Thiawa wygląda na czysto taktyczne ryzyko. Senegal traci więc nie tylko organizatora, ale też pewność w grze powietrznej i umiejętność czytania gry w kluczowych momentach. W fazie grupowej ta defensywa już puszczała sześć goli — bez Mendy'ego i Koulibaly'ego może być jeszcze bardziej podatna.
Warto przypomnieć, że 5:0 z Irakiem to wynik mocno zawyżony przez wczesną czerwoną kartkę dla rywala. Wcześniejsze mecze z Francją i Norwegią ujawniły, jak łatwo elitarne ataki rozrywają senegalskie tyły. Teraz, w pucharowym starciu, brak pewności w tyłach może kosztować awans.
Belgia z nową bronią
Tymczasem Belgia przyjeżdża do Seattle po zupełnie innej transformacji. Rudi Garcia postawił na bezpośredniość: Romelu Lukaku od pierwszej minuty, a wokół niego Jeremy Doku i Leandro Trossard. To diametralnie inne ustawienie niż to, które bezskutecznie szturmowało bloki Iranu i Egiptu.
W pierwszych dwóch meczach grupy Belgia nie miała prawdziwego napastnika, który utrzymałby piłkę i stworzył zagrożenie w polu karnym. Lukaku nie tylko daje siłę fizyczną, ale też zmusza obrońców Senegalu do głębszego cofnięcia się. A za jego plecami Kevin De Bruyne i Youri Tielemans mają więcej przestrzeni do rozgrywania akcji.
Senegal bez Mendy'ego i Koulibaly'ego będzie szczególnie podatny na dośrodkowania i stałe fragmenty gry. Garcia zdaje sobie z tego sprawę: jego drużyna ma atakować skrzydłami i szukać Lukaku w polu karnym. To właśnie tam, w bezpośrednich pojedynkach powietrznych, powinna zapaść decyzja o awansie.
Oczywiście Senegal ma w swoich szeregach Ismaïlę Sarr, Sadio Mané i Ilimana Ndiaye — trzech zawodników zdolnych przechylić szalę jednym kontratakiem. Ale jeśli Belgia utrzyma kontrolę nad środkiem pola i nie popełni głupich strat przy własnym polu karnym, to przewaga techniczna i taktyczna powinna przeważyć.
W pucharowym meczu, gdzie stawka jest najwyższa, stawiam na zespół z lepszym balansem między atakiem a obroną. Senegal stracił zbyt wiele w tyłach, by móc konkurować przez pełne 90 minut.
