Belgia — Iran: dlaczego faworyt nie rozjedzie rywala

Belgia bez Jeremy’ego Doku traci najskuteczniejsze narzędzie do rozbijania niskiego bloku. To nie jest zwykła absencja skrzydłowego — to utrata zawodnika, który w pojedynkach 1v1 zmuszał defensywę do rozciągania się i popełniania błędów.

Iran po remisie z Nową Zelandią wie, że musi zagrać jeszcze bardziej zwarcie. Ghalenoei najpewniej ustawi zespół w 5-4-1 i każe bronić środka, licząc na to, że Belgowie będą musieli szukać rozwiązań przez dośrodkowania i kombinacje.

Belgia bez głównego oręża

Garcia nie ma już w składzie gracza, który regularnie izolował obrońców na skrzydle. Saelemaekers i Trossard potrafią grać dobrze, ale nie dają tego samego stałego zagrożenia w dryblingu co Doku.

De Bruyne i Tielemans będą musieli znaleźć pionowe podania, zanim blok Iranu się ustawi. Jeśli to się nie uda w pierwszych 30-40 minutach, mecz szybko może stać się nerwowy dla Belgów.

Irańska motywacja i struktura

Iran nie przyjechał na turniej, żeby bronić się przez 90 minut i czekać na cud. Po punktach z Nową Zelandią mają realną szansę na awans i będą walczyć o każdy metr boiska.

Ich defensywa pokazała już, że potrafi wytrzymać bezpośrednie ataki i kontratakować przez prawą stronę z Rezaeianem. Belgia bez Lukaku w wyjściowym składzie ma mniejszą siłę ognia w polu karnym.

Logistyka dodatkowo komplikuje sprawę — Irańczycy mieli mniej czasu na regenerację i przygotowanie niż Belgowie. To nie jest wymówka, ale dodatkowy czynnik, który sprawia, że mecz nie będzie jednostronnym pokazem.