Japonia — Szwecja: dwie drużyny, które nie umieją grać na zero

Są mecze, w których dwie drużyny zawierają milczący pakt o nudzie. To nie jest jeden z nich. W Dallas, pod dachem i w komfortowej temperaturze, spotkają się dwie ekipy, które z różnych powodów po prostu nie potrafią — albo nie chcą — grać zachowawczo.

Bukmacher wycenił liczbę goli niemal jak rzut monetą, ustawiając linię tuż przy granicy. Tymczasem cała chemia tego starcia podpowiada, że piłka będzie wpadać do siatki częściej, niż sugeruje ten ostrożny kompromis.

Szwecja w trybie „wygraj albo żegnaj”

Po laniu od Holandii (1:5) Szwedzi znaleźli się pod ścianą — zwycięstwo gwarantuje im awans, remis to droga okrężna z kalkulatorem w dłoni. Drużyna pod presją nie odlicza zegara, tylko rusza do przodu.

I warto dodać kontekst: nawet w tamtym pogromie Szwecja oddała 16 strzałów, w tym 8 celnych. To nie jest zespół, który chowa się w defensywie — to ekipa żyjąca z akcji ofensywnych, prosta i pionowa w zamyśle.

Na dokładkę mają parę napastników z najwyższej półki: Isak i Gyökeres. Obaj uwielbiają przestrzeń za plecami obrony i jeden na jednego z izolowanym stoperem — a właśnie takie sytuacje ten mecz może podać im na tacy.

Japonia nie parkuje autobusu

Niech nikogo nie zwiedzie spokojny ton Moriyasu o „zachowaniu balansu”. Japonia gra wysokim tempem, a jej wahadłowi pchają się daleko do przodu, zostawiając za sobą korytarze do kontry.

Pamiętajmy: z Holandią Japończycy wymieniali ciosy do remisu 2:2, a w każdym ostatnim spotkaniu trafiali do siatki. To nie jest defensywny rygor — to apetyt na grę otwartą, z piłką w nogach i ofensywnymi wahadłami.

Dochodzi do tego rotacja w tylnej trójce, z mniej ogranym Seko, ustawiona naprzeciw szwedzkiego planu z dwoma napastnikami specjalnie skrojonego pod atakowanie samotnych stoperów. To zaproszenie do kłopotów po obu stronach.

Recepta na bramki

Zsumujmy składniki: jedna drużyna musi gonić wynik, druga preferuje tempo nad niskim blokiem, a do tego napastnicy żywiący się wolną przestrzenią. Sędzia szwedzkiej telewizji nazwał grę Japonii „niepokojącą” — i właśnie dlatego ten mecz pachnie golami.

Komfortowe warunki pod dachem nie zdławią widowiska, a obie defensywy pokazały już swoją kruchość pod presją — Szwecja wpadała na minach z Norwegią, Grecją i Holandią. Brakuje tu tylko jednego: chętnych do gry na zero. A takich w Dallas nie będzie.