Anglia – Chorwacja: defensywny klucz do niskiego wyniku

Gdy myślimy o Anglii, zwykle widzimy ofensywny festiwal, ale tu, w Arlington, kluczowa będzie cierpliwość i organizacja. Chorwacja pod wodzą Daliča nie zamierza odkrywać kart – priorytetem jest zabezpieczenie własnej bramki i spowolnienie tempa.

Chorwacka ściana w Teksasie

Dalič nie ma złudzeń: jedzie na Anglię z planem „zabetonowania podejść do bramki”. Układ 3-5-1-1 ma się w fazie obronnej przekształcać w pięcioosobowy wał, a środkowi pomocnicy – Modrić, Kovačić i Sučić – mają za zadanie nie tracić piłki pod pressingiem.

Ten defensywny sznyt widać też w ostatnich sparingach: porażka 0:2 z Belgią i zwycięstwo 2:1 ze Słowenią okupione wieloma błędami w tyłach. Chorwacja nie imponuje stabilnością, ale intuicyjnie wie, jak neutralizować atuty rywala, zwłaszcza gdy ten nie ma swojego najlepszego dryblera.

Anglia bez iskry z prawej strony

Bukayo Saka, największy kreator Anglików na skrzydle, albo nie zagra od pierwszej minuty, albo zostanie zmieniony przed 60. minutą. Kontuzja Achillesa sprawiła, że Tuchel nie chce ryzykować, a bez Saki atak staje się bardziej przewidywalny – opiera się na dośrodkowaniach i strzałach z dystansu.

Gdy prawa strona straci element zaskoczenia, łatwiej wejść w skondensowaną obronę Chorwacji. Tym bardziej że Rice i Anderson muszą uważać na kontry, a Bellingham będzie musiał wykreować coś z niczego – ale czy zdoła zrobić to wielokrotnie przy zwartej defensywie? Wątpliwe.

Weterani Chorwacji w niepewnej formie

Modrić i Kovačić to ikony, ale ich aktualna dyspozycja budzi wątpliwości. Dalič przyznał, że duet „dugo nisu puno igrali i nisu u optimalnoj formi”, a Kovačić „jedva igrao” przez sezon. Oznacza to, że przy wysokim pressingu Anglików mogą tracić piłkę i nie nadążać w przejściach.

To bezpośrednio przekłada się na zdolność Chorwacji do organizowania szybkich ataków. Bez sprawnej pierwszej linii pressingu rywal może spokojnie budować akcje, ale też trudniej im wykreować sytuacje samemu – co potwierdzają gole przeciwko Belgii (0) i wymęczone zwycięstwo ze Słowenią (2:1 przy dużej liczbie błędów).

Musa czy Baturina to waleczni, ale nie snajperzy, którzy otworzą wynik. Ofensywa Chorwacji opiera się na stałych fragmentach i indywidualnych przebłyskach, a nie na zgraniu i szybkości. W starciu z angielską defensywą, która w sparingach straciła tylko gola z karnego (Urugwaj) i po błędzie (Japonia), trudno spodziewać się fajerwerków.

Mundialowy start bez rewolucji

Pierwsze spotkanie w grupie to zwykle ostrożna gra – nikt nie chce ryzykować wpadki. Anglia ma świadomość, że Ghana i Panama są w zasięgu, więc remis nie byłby katastrofą, a Chorwacji punkt daje spokój do końca rywalizacji. Dwaj trenerzy prędzej postawią na kontrolę niż na szaleństwo.

Wszystkie te elementy – defensywny plan Daliča, ograniczony udział Saki, słaba forma chorwackich pomocników i tradycja ostrożnych otwarć – składają się na jeden obraz: mecz o niskiej liczbie bramek. 1:0, 0:0 lub ewentualnie 1:1 to najbardziej prawdopodobny scenariusz.