Anglia — Chorwacja: dlaczego faworyt nie rozbije defensywy

Chorwacja pod wodzą Dalicia nie przyjeżdża do Teksasu, żeby odważnie atakować. Trener jasno dał do zrozumienia, że priorytetem jest „zabetonowanie” pola karnego i ograniczenie Anglii do gry z dystansu. Ustawienie 3-5-1-1 z Modrićiem i Kovaciciem w środku ma właśnie ten cel: zagęścić środek i zmusić rywala do gry przewidywalnej.

Anglia z kolei wchodzi w turniej z kilkoma znakami zapytania. Saka nie jest gotowy na pełne dziewięćdziesiąt minut, a Tuchel nie chce ryzykować kontuzji kluczowego skrzydłowego już na starcie. To oznacza ostrożniejsze dochodzenie do okazji i mniejszą liczbę dośrodkowań w pierwsze czterdzieści pięć minut.

Chorwacki blok a angielska ostrożność

Doświadczenie Modricia i Kovačicia w defensywnym ustawieniu to największy atut Chorwatów. Obaj potrafią czytać grę i przerywać ataki zanim nabiorą tempa. Anglia, świadoma wagi punktu w pierwszym meczu grupowym, raczej nie rzuci się do szturmu na łebka.

Tuchel od początku turnieju powtarza, że liczy się kontrola, a nie efektowne akcje. W sparingach z Kostaryką i Nową Zelandią Siatkarskie lwy dominowały, ale nie kreowały lawiny sytuacji. Przeciwko zwartej defensywie Chorwacji ten schemat może się powtórzyć.

Warunki i motywacja

Mecz w klimatyzowanej hali w Arlington dodatkowo sprzyja taktycznej, a nie szalonej grze. Wysoka temperatura na zewnątrz sprawia, że obie ekipy wolą unikać niepotrzebnego bieganiny w otwartej przestrzeni.

Dla Chorwacji remis na starcie to akceptowalny wynik, dla Anglii strata punktów byłaby bolesna, ale nie dramatyczna. Ta równowaga motywacyjna dodatkowo studzi zapędy ofensywne faworyta.