Türkiye — ABD: gururun peşindeki bir takım, formaları dinlendiren bir ev sahibi
Bazı maçlar daha ilk düdükten önce yarı yarıya çözülür. 26 Haziran 2026, 05:00 TSİ'de Inglewood'da oynanacak Türkiye–ABD karşılaşması da tam olarak böyle: kâğıt üzerinde tarafsız, gerçekte ev sahibi avantajlı, ama bir de işin kadro tarafı var.
ABD grubu üç maçta dokuz puanla bitirebilmenin eşiğinde, Paraguay ve Avustralya'yı geçti. Bu da Pochettino'ya lüks bir sorun yarattı: 1 Temmuz'daki son 32 turu öncesinde kimseyi yormamak ve sarı kart riskini ortadan kaldırmak.
Ev sahibi en güçlü iskeletini bilerek söküyor
Pochettino'nun sözleri açık: sarı kart taşıyan dörtlüyü sahaya sürmek "gereksiz risk". Yani Adams, Richards, Antonee Robinson ve Balogun büyük olasılıkla dinlenecek — bu da ABD'nin orta saha tutuculuğunu, sol bek istikrarını, gol yollarındaki sertliğini ve baskı düzenini aynı anda zayıflatan bir tablo.
Üstüne Pulisic mevzusu var: baldır sorunundan sonra hazır ama Pochettino ilk 11 mi yedek mi kararını vermiş değil. En iyi bireysel hücumcusu en fazla son yarım saatlik bir kozsa, ABD'nin yaratıcılığı hatırı sayılır biçimde törpülenir.
Şunu da hakkını vererek söyleyelim: bu B kadrosu pasif olmayacak. Forma için yırtınan, knockout dakikası kapmak isteyen oyuncular yüksek tempoyla pres yapar. Niyet var; ama o tanıdık, kenetlenmiş ABD omurgası sahada olmayacak.
Türkiye'nin derdi top değil, ceza sahasındaki son dokunuş
Montella istifa söylentilerini reddetti ve maçı "ne olursa olsun önemli" diye tanımladı. Eli kalem tutan herkesin gördüğü şu: Türkiye iki yenilgide de rakibini sahaya gömdü, alanı kontrol etti — sadece bitiremedi.
Paraguay maçında erken yenen golün ardından rakip on kişi kaldı, ama Türkiye o üstünlüğü file dansına çeviremedi. Avustralya karşısında da ikinci yarı baskısı sonuç getirmedi. Yani kalite yok değil; eksik olan, Çalhanoğlu–Arda–Yıldız üçlüsünün üretimini gole tahvil etme refleksi.
Önemli olan ise bu çekirdeğin sahada kalacak olması. Onur maçında, eleştirilerden incinmiş, yüz kurtarmaya gelmiş bir takım, kadrosunun en iyilerini büyük oranda koruyacaktır.
Çizgi neyi gözden kaçırıyor
Piyasa ABD'yi hâlâ "garanti üstün taraf" olarak fiyatlıyor. Oysa bu özel 11'in ne kadar boşaltıldığını yeterince hesaba katmıyor: tutucu orta saha, ilk tercih sol bek, golcü ve top oynatan stoper rafa kalkıyor.
Buna karşılık yaratıcı omurgası tam olan, duygusal olarak bilenmiş, alan üstünlüğünü zaten ispatlamış bir Türkiye var. Rotasyona girmiş, bacak koruyan bir ev sahibinin, hiç bozguna uğratılmamış motive bir rakibi iki farkla geçmesi — işte asıl olası olmayan senaryo bu.
Üst 2,5 cazip görünebilir ama Türkiye iki maçta gol atamadı ve ABD oyunu yönetmeye programlı; gergin bir 1-0 ya da 1-1 gayet mümkün. Türkiye'nin tek başına galibiyeti ise file korkusunu düşünürsek fazla iddialı kalıyor. Handikap, en temiz okuma.
