Güney Afrika — Güney Kore: Orta saha krizi, Kore'nin işini kolaylaştırıyor
Güney Afrika ile Güney Kore arasındaki bu Dünya Kupası grup finali, iki takım için de çok farklı anlamlar taşıyor. Bafana Bafana'nın ikinci tura yükselebilmesi için tek bir yol var: kazanmak. Beraberlik bile onlar için veda anlamına gelirken, Kore için bir puan bile yetiyor. Ancak işin ilginç tarafı, sahadaki taktiksel eşleşmeler bu motivasyon farkının ötesine geçiyor.
Güney Afrika'nın can damarı kesildi
Hugo Broos'un ekibi, Meksika maçında kırmızı kart gören Themba Zwane'nin cezasıyla Çekya karşısında sarı kart sınırını dolduran Teboho Mokoena'yı bu kritik mücadelede sahaya süremeyecek. Bu iki isim, Güney Afrika'nın hücumdaki beyin takımıydı. Mokoena pas trafiğini yöneten, duran toplarda tehlikeli olan ve takımın temposunu belirleyen oyuncuydu. Zwane ise iki hat arasında topla buluşan, savunmayı yaran tek yaratıcı isimdi.
Bu iki oyuncunun yokluğu, Güney Afrika'yı kanatlardan koşu yapmaya ve uzun toplara mahkum ediyor. Broos, Çekya maçında 4-2-3-1 düzenine dönerek biraz nefes almıştı, ama şimdi orta sahada Sithole ve Mbatha gibi daha defansif özellikleri ağır basan bir ikiliyle oynamak zorunda. Bu, hücumda yaratıcılığı neredeyse sıfıra indiriyor.
Kore'de Son faktörü ve taktiksel rötuş
Güney Kore cephesinde ise tam tersi bir hava var. Hong Myung-bo, Meksika maçında etkisiz kalan Son Heung-min'i tek forvet olarak kullanmaktan vazgeçiyor. Yerli basına yansıyan haberlerde, Son'un sol kanada çekileceği ve santrfor olarak Cho Gue-sung ya da Oh Hyeon-gyu'nun görev yapacağı belirtiliyor. Bu değişiklik, Kore'nin hücum dengesini bulması adına çok önemli.
Son, forvet hattında sıkışıp kalırken, topla buluşma alanı daralıyor ve rakip stoperlerle boğuşmak zorunda kalıyordu. Sol kanada geçtiğinde hem hızını kullanabilecek hem de ceza sahasına içe kat ederek daha etkili olabilecek. Ayrıca Lee Kang-in'in yaratıcılığı ve Hwang In-beom'un ileri çıkışları, Kore'nin Güney Afrika'nın zayıflamış orta sahasını delmek için yeterli silah olduğunu gösteriyor.
Kore, bu maça beraberlik için çıkmayacağını teknik direktörü aracılığıyla net bir şekilde söyledi. 'Bir puan yeter' düşüncesinin takımı geriye yaslayacağını ve işleri zora sokacağını bilen Hong, hücumcu bir anlayışla sahaya çıkacak. Bu da Güney Afrika'nın işini daha da zorlaştıracak.
Motivasyon ve gerçeklik arasındaki uçurum
Güney Afrika'nın son iki maçlık performansına bakınca, ortada çok büyük bir hücum tehdidi olmadığını görüyoruz. Çekya karşısında beraberliği bir penaltıyla yakaladılar, Meksika karşısında ise iki kırmızı kartla darmadağın oldular. Hazırlık döneminde Nikaragua gibi bir takımı geçememeleri de hücumdaki sıkıntılarının bir yansımasıydı.
Bu tabloda Güney Afrika'nın 'mutlaka kazanmalıyız' psikolojisi, onları daha da açık oynamaya itecek. Oysa Kore, böyle bir oyun tarzına karşı kontra ataklarla çok rahat can yakabilir. Modiba ve Mudau gibi hücuma çıkan beklerin arkasında bırakacağı boşluklar, Son ve Lee Kang-in gibi oyuncular için biçilmiş kaftan.
Kore, ikinci yarıda oyunu soğutmayı ve skoru korumayı bir gole kadar iyi becerebilir. Ancak bu maçın doğası, Güney Afrika'nın risk almasını zorunlu kıldığı için Kore'nin en az bir gol bulma ihtimali çok yüksek. Bahis piyasası bu motivasyon farkını abartırken, sahadaki kalite ve taktiksel uyum farkını yeterince fiyatlamamış görünüyor.
