Francja — Anglia: pożegnanie Deschampsa ma smakować brązem
Osiemnastego lipca o 23:00 CEST na Hard Rock Stadium w Miami Francja i Anglia rozstrzygną, kto zamknie mundial na podium. Papier mówi, że to tylko mała finał — rzeczywistość podpowiada coś zgoła innego.
Didier Deschamps rozgrywa ostatni mecz po czternastu latach na ławce Trójkolorowych. Sam zapowiedział, że to nie towarzyskie spotkanie i że w jego kadrze „nie ma fryzjerów". Takie słowa selekcjonera przed pożegnaniem to nie kurtuazja, lecz deklaracja.
Asymetria, której linia nie doceniła
Anglia przystępuje do meczu wyraźnie osłabiona. Declan Rice zmaga się z chorobą i serią mikrourazów, Reece James najpewniej nie zagra — a to oznacza jednocześnie dziurawą strefę defensywną i łataną prawą flankę obrony.
Los bywa złośliwy: właśnie w ten rejon celuje największy atut Francji. Duet Mbappé — Theo Hernandez w lewym półskrzydle to maszyna do rozrywania takich właśnie, prowizorycznych stref. Quansah wraca po pauzie za kartki i od razu trafia pod walec.
Do tego dochodzi czysta fizjologia. Anglicy mają o dzień mniej odpoczynku, w nogach dogrywkę z Norwegią, a w głowach bolesną porażkę z Argentyną, przypieczętowaną w doliczonym czasie. Takiego emocjonalnego kaca nie leczy się w trzy dni.
Francja rotuje, ale kręgosłup zostaje
Deschamps przemebluje skład, to prawda — ale to nie będzie rezerwowa jedenastka. Maignan, Konaté i Theo Hernandez pozostają na posterunku, a przede wszystkim gra Mbappé, który ma bardzo konkretny, osobisty cel w wyścigu strzelców.
Brak Saliby boli, nie ma co udawać, że jest inaczej. Dlatego żądanie od Francji wygranej dwoma golami byłoby przesadą — ale samo zwycięstwo to zupełnie inna rozmowa.
Upał w Miami — blisko trzydziestu stopni i wilgotność ponad siedemdziesiąt procent — premiuje drużynę głębszą, świeższą i lepiej zmotywowaną. We wszystkich trzech kategoriach wskazówka wychyla się ku Francji.
Anglia wciąż ma Kane'a, Bellinghama i Sakę, więc bezbronna nie będzie. Lecz jej turniej to seria spektakularnych ratunków w ostatniej chwili, a nie kontrola — a po ciosie od Argentyny trudno oczekiwać, że nagle odnajdzie spokój i rytm.
Kurs na czyste zwycięstwo Francji w tej konfiguracji wygląda po prostu hojnie. Rynek widzi faworyta, ale nie docenił, jak mocno okoliczności sprzyjają Trójkolorowym.
