Arjantin — İsviçre: İsviçre sahneyi karartmaya geliyor, gol kısıtlı

Bahis şirketi tabloyu net çizmiş: Arjantin doğal favori, İsviçre ise uzak bir dış. Ama asıl ilginç koltuk skorda değil, gollerin sayısında.

Piyasa bu maçın sakin geçeceğini zaten sezmiş, alt tarafına yaslanmış durumda. Bize göre ise İsviçre'nin akşamı ne kadar bilinçli sessizleştireceğini hafife alıyor.

İsviçre'nin senaryosu: tempoyu boğmak

Yakin'in planı belli. Messi'ye özel adam vermeyecek, bunun yerine topu ona ulaşmadan pasörü baskılayan kolektif bir kompaktlık kuracak.

Xhaka da aynı dili konuşuyor: kompakt kalmak, ama arada topa sahip olup Arjantin'in baskısını azaltmak. Yani bu ekip maçı bilerek yavaşlatmaya, geçiş hücumlarından mahrum bırakmaya geliyor.

Üstelik Kolombiya karşısında 120 dakika oynayıp penaltılara kalarak geldiler. Sonra da soğuk Batı Yakası'ndan Kansas City'nin nem yüklü sıcağına uzun bir yolculuk. Yorgunluk ve iklim, tempoyu düşük tutmak isteyen bir takım için neredeyse bir müttefik.

Manzambi yok — kaosun anahtarı kayıp

İşte kritik nokta burada. Johan Manzambi sakat ve oynamıyor; Yakin bunu "henüz çok erken" sözleriyle doğruladı.

Manzambi, İsviçre'nin en dikey, çizgi kıran, kaos yaratan adamıydı. Bosna maçında iki gol, Cezayir ve Kanada'da hep o enerji. Yokluğunda İsviçre ortadan daha az delici, Xhaka'nın pasına ve Embolo'nun tutuşuna daha bağımlı hale geliyor.

Ve tam da bu detay bahsin özü: Arjantin'in son iki turunu beş gollük şölene çeviren şey, rakiplerin açık geçişlerde gedik bulmasıydı. Ne var ki Manzambi ile birlikte o mekanizma büyük ölçüde kapanıyor.

Arjantin'in bilmecesi: alçak bloğu çözmek

Arjantin son 32 turunda Cape Verde'yi uzatmada, son 16'da Mısır'ı 0-2 geriden dönerek geçti. Şampiyon karakteri var, ama nokta atışı bireysel kalite bir "maç fışkırması" değil.

Kobel formda, savunma dörtlüsü turnuvanın en uyumlu birimlerinden. Dışarı çıkmayacak bir bloğu, formunda bir kaleciyle aşmak çoğu zaman gol yağmuru değil, ölçülü bir 1-0 ya da 2-0 doğurur.

Scaloni büyük ihtimalle Mısır kadrosunu korur; belki sağ bekte Vargas–Ndoye geçişlerine karşı daha temkinli Montiel tercihi gelir. Bu bile maçın niyetini ele veriyor: kontrol, patlama değil.

Risk elbette var: Messi ya da Julián bir anlık dokunuşla üçüncü golü zorlayabilir. Ama maçın tasarlanmış ritmi tersini fısıldıyor — sönük bir İsviçre hücumunun buna pek katkı yapmayacağı da cabası.