İsviçre — Cezayir: Vancouver'da iki kırılgan savunma, gol yağmurunu çağırıyor
Dünya Kupası'nın son 32 turu, 3 Temmuz 2026, 06:00 TSİ itibarıyla Vancouver'daki BC Place'te bizi ağırlıyor: İsviçre — Cezayir. Kâğıt üzerinde temkinli bir eleme maçı bekleniyor; oysa satır aralarını okuyan, bambaşka bir senaryonun kokusunu alıyor.
Piyasa bu karşılaşmayı klasik bir “kilitli kapılar” maçı gibi fiyatlamış durumda. Bendeniz ise aynı fikirde değilim. İki takımın da savunma hattı, belgeli ve taze sorunlarla bu maça çıkıyor — ve gol, çatlağın olduğu yerden sızar.
Cezayir'in kalesinde huzursuzluk rüzgârları
Hazırlık sürecinin en somut gerçeği şu: Cezayir, tarihi bir eleme maçına oturmuş bir kaleci olmadan gidiyor. Luca Zidane performansı nedeniyle kulübeye çekildi, yerine geçen Benbot ise Avusturya karşısında yenilen üç golün üçünde de eleştiri oklarının hedefi oldu.
Petkoviç'in maça iki gün kala hâlâ bir numarasını belirleyememiş olması, savunma güveninin ne kadar kırılgan olduğunun resmidir. Karşıda ise turnuvanın en verimli İsviçre silahı duruyor: Manzambi–Vargas–Embolo üçlüsü, Kanada ve Bosna maçlarında oyunu tek başına çevirdi.
Üstelik Amoura'nın büyük ihtimalle hazır olmaması, Cezayir'in elinden temkinli geçiş silahını alıyor. Mahrez, Maza ve Aouar gibi teknisyenlerle dolu bir kadro, ister istemez topla ve hücumla yaşamak zorunda kalacak. Bu da maçın iki yönlü akmasına davetiye demektir.
İsviçre'nin düzeni de kusursuz değil
Yakin'in ekibi grubu lider bitirdi, sekiz gün dinlendi ve BC Place'i tanıyor — bunlar ciddi kozlar. Ancak madalyonun öbür yüzü de var: İsviçre bu turnuvada her maçta gol yedi ve ikinci yarılarda düzenli olarak ritim kaybetti.
Katar karşısında son dakikada yakalanan beraberlik, Kanada maçının nefes kesen finali... Xhaka'nın takım arkadaşlarını kamuoyu önünde uyarması boşuna değildi. Jaquez'in sakatlığı sağ kanattaki dengeyi de bozuyor; Zakaria güvenilir bir alternatif, fakat o koridorun test edilmeye açık olduğu sır değil.
Cezayir cephesinde Mahrez'in bireysel sınıfı ve Maza'nın hatlar arası ustalığı, tek bir anla maçın kaderini değiştirebilir. Petkoviç'in yedi yıl çalıştığı İsviçre omurgasını avucunun içi gibi bilmesi de bu ihtimali besliyor.
Velhasıl: bir yanda kalecisi belirsiz, savunması sarsılan ama hücumu cesur bir Cezayir; öte yanda gol yollarında form tutmuş ama arka kapıyı kapatamayan bir İsviçre. Bu denklemde düşük skorlu bir satranç beklemek, bendenizin nazarında piyasanın nadir görülen zarafetsizliklerinden biri.
