Mısır — İran: dünya gözüm, bu maç gol istemiyor
Bazı maçlar daha topa vurulmadan karakterini ele verir. Mısır ile İran'ın Seattle randevusu da tam böyle bir maç: iki tarafın da masadaki ihtiyaçları, sahaya frene basılı çıkacaklarını fısıldıyor.
Grup G'de Mısır 4 puanla lider, beraberlik onlara yetiyor; üst tur cebinde sayılır. İran ise neredeyse kazanmak zorunda, ama bunu yaparken doğasına ters bir cesaret gösterecek bir takım profili çizmiyor.
Beraberliğe razı bir lider, sabırla oynayan bir konuk
Hossam Hassan basın önünde "sadece kazanmak için oynarız" diye kabarsa da, turnuva mantığı başka şarkı söylüyor. Bir puan yeten takım, çoğu zaman saatin 60'ından sonra kontak anahtarını ekonomik vitese çevirir.
Üstelik Mısır'ın orta sahasında üç önemli ismi — Marwan Attia, Mohanad Lasheen ve Ahmed Fatouh — sarı kart sınırında. Bir sonraki turda cezalı kalmamak için Hassan'ın temkinli oynaması, mantığın gereği gibi duruyor.
Karşıda İran, yavaş yavaş kaynayan bir mid-block'un ders kitabı niteliğinde. Belçika'yı resmen sıkıntıdan golsüze mahkûm ettiler; fırsat buldukça geriye yaslanmayı, blok kurmayı, ataktan çok düzeni sevdiklerini gösterdiler.
Azmoun yok, gol yükü tek omuzda
İran'ın hücum tavanı bu turnuvada bir hayli alçaldı. Sardar Azmoun'un kadro dışı kalması, ceza sahasında ikinci bir elit forvet seçeneğini de beraberinde götürdü.
Geriye Taremi'nin omuzlarına yıkılan bir merkez forvet yükü ile arada bir gelen duran toplar kaldı. Bu, gol yağmuru tarifi olmaktan epey uzak bir reçete.
Lojistik de İran'ın lehine değil: ABD seyahat kısıtlamaları yüzünden ekip ancak maçtan iki gün önce Seattle'a varabildi. Bu, normal bir turnuva rutininden çok, tempoyu daha da temkinli kılacak bir ayrıntı.
Tek golün belirleyebileceği bir akşam
İki taraf da daha önce sıkışık maçları nasıl kilitleyeceklerini gösterdi: İran'ın Belçika'yla golsüzü, Mısır'ın sadece ihtiyacı olanı yönetme alışkanlığı. Üstüne bir de eleme havası sinen gerginlik eklenince, tablo kapanıyor.
Elbette risk yok değil. Mısır maçlara yavaş başlama ve duran toplarda sallanma huyuna sahip; Salah, Marmoush ve Zico'nun bulunduğu bir hücum, erken bir gol armağan edebilir. Kabul ettiğim açık tehlike tam da bu.
Ama maçın geneline bakınca, İran'ın derinde durduğu, Mısır'ın kovalamak için acelesinin olmadığı bir zeminde tek golün dahi her şeyi belirleyebileceğini, hatta 0-0'ın masada gayet sağlam durduğunu görüyorum. Çizgi burada bana ince de olsa bir aralık bırakmış.
