Portekiz — Özbekistan: galibiyet ile farklı galibiyet aynı şey değil
Bir gerçeği baştan teslim edelim: Portekiz bu maçı kazanır. Sınıf farkı ortada, üstelik DR Kongo beraberliğinin ardından sırtlarında bir de mecburiyet yükü var.
Cancelo'nun 22 Haziran'daki sözleri net: "yarın en önemlisi galibiyet" ve takımın "hata payı çok az". Yani burada bir B takımı, bir rotasyon gecesi beklemiyoruz.
Ama futbolda "kazanmak" ile "farklı kazanmak" arasında koca bir uçurum vardır. Piyasanın gözden kaçırdığı tam da burası.
Ceza sahasına ulaşan ama orada takılan takım
Portekiz'in son dönem karnesi, kompakt rakipler karşısında adeta bir uyarı levhası gibi. Meksika deplasmanında 0-0, DR Kongo ile 1-1 ve üstüne iki tane gergin 2-1'lik hazırlık galibiyeti.
Bu, son üçlüye rahatça giren ama "son perdeyi" sürekli unutan bir takımın tablosu. Alan üretiyorlar, evet; ama çığ değil, damla.
Sky'ın DR Kongo sonrası analizi bile açıkça sordu: Ronaldo, etrafındaki o seçkin orta sahayı sınırlıyor mu? Statik bir santrforun çevresinde oyun tahmin edilebilir hale geliyor — işte tekrarlayan tema bu.
Özbekistan'ın tek dayanağı: disiplin
Cannavaro'nun ekibi 3-4-2-1 / 5-4-1 kabuğuna çekilip geceyi uzun ve cimri kılmak için kuruldu. Kolombiya karşısında bunu kanıtladılar da: organize durdular ve hatta karşılık verdiler.
Fayzullayev'in itirafı manidardı — bir puan alabilirlerdi, kendi hataları öldürdü onları. Yani sorun savunma düzeni değil, anlık konsantrasyon.
Masharipov'un sakatlık nedeniyle Dünya Kupası'ndan çıkması yaratıcılığı zedeliyor, doğru. Ama bu bahsin dayandığı tek şey olan savunma disiplinine neredeyse hiç dokunmuyor.
Çizginin sessiz varsayımı
Portekiz tarafında handikap, sanki üç gollük bir geçit töreni varmış gibi fiyatlanmış. Oysa profilleri bunun tam tersini fısıldıyor.
Rúben Dias'ın dönüşü savunmayı toparlar, kabul. Ancak en olası tablo 1-0, 2-0 ya da 2-1 — hepsi de Özbekistan'ı çizginin içinde rahatça tutuyor.
Düz P1'e baktım: 1.17, hiçbir pay bırakmadan kesinliğe para ödemek demek, romantiklere kalsın. Üst 3.5 senaryosunu da tarttım, ama golcü ziyafet bu takımın son dönem hikâyesine uymuyor.
Houston'daki kalabalık Ronaldo'ya yakın olabilir; sahadaki son vuruş netliği ise pek değil. Bu da bizi gecenin en gerçekçi bandına götürüyor.
