Chorwacja — Ghana: niskie notowania ofensywy

Mecz z Panamą powinien był być dla Chorwacji łatwym spacerkiem. Tymczasem „Vatreni” wyglądali jak zespół, który sam nie wie, jak zdobywać bramki. Zwycięstwo 1:0 przyszło po zmianie taktyki i wejściu Budimira z ławki, ale to nie zamaskowało fundamentalnego problemu — braku pomysłu na rozmontowanie niskiego bloku.

Defensywna solidność Ghany

Ghana pod wodzą Carlosa Queiroza jest zespołem całkowicie podporządkowanym defensywie. Remis 0:0 z Anglią i skromne 1:0 z Panamą to dowód, że nawet zespoły o wyższej jakości indywidualnej nie są w stanie łatwo sforsować ich formacji. Co więcej, Ghana nie straciła jeszcze gola w turnieju, co jest rzadkością na mundialu.

Queiroz publicznie deklaruje chęć wygranej, ale w praktyce jego zespół akceptuje długie okresy bez piłki, jeśli tylko rywal nie tworzy klarownych okazji. Zawodnicy tacy jak Partey czy Sibo są zaprogramowani na przerywanie akcji i szybkie przejścia do kontrataku, w których najbardziej aktywni są Iñaki Williams i Semenyo.

Wolna Chorwacja i brak błysku

Zlatko Dalić sam przyznał po meczu z Anglią, że jego zespół jest „zbyt wolny” i „musi być bardziej odpowiedzialny” przy rozgrywaniu piłki. To wyznanie jest kluczowe — Chorwacja ma w składzie Modricia i Kovačicia, ale ich wiek oraz problemy z kondycją Gvardiola i Kovačicia po urazach sprawiają, że tempo gry dalekie jest od optymalnego.

Problemy w kreowaniu sytuacji uwidoczniły się też w sparingach: porażka 0:2 z Belgią czy 1:3 z Brazylią pokazały, że gdy rywal zamknie się na własnej połowie, Chorwacja nie ma narzędzi, by go rozciąć. Perišić i Baturina to zawodnicy zdolni do pojedynczych zagrań, ale brakuje im regularności i wsparcia z głębi pola.

Motywacja i kontekst turniejowy

Chorwacja musi wygrać, by zapewnić sobie awans z grupy i uniknąć losowania z trzeciego miejsca. Ghana natomiast już ma zapewniony awans do 1/16 finału i walczy jedynie o lepsze rozstawienie. To może sprawić, że Queiroz postawi na jeszcze bardziej zachowawczą taktykę, akceptując remis jako dobry wynik.

W takich okolicznościach gracze Ghany nie muszą ryzykować otwartej wymiany ciosów. Wręcz przeciwnie — będą czekać na błąd Chorwacji, która próbując przyspieszyć, może tracić piłki w środku pola. To idealne warunki dla kontrataków, ale mało prawdopodobne, by przełożyło się to na lawinę bramek.

Brak Kudusa, Salisu i Djiku dodatkowo osłabił ofensywny potencjał Ghany. Ich gracze ofensywni, choć groźni, nie są w stanie regularnie stwarzać sytuacji z niczego. W starciu z cierpliwą Chorwacją, która potrafi kontrolować posiadanie, szansa na wymianę ciosów jest nikła.